മലയാളിയെ വായിച്ച മാത്യൂ മറ്റം; ഒരു വായനക്കാരന്റെ കുറിപ്പ്

മലയാളി മാത്യൂ മറ്റത്തെ വായിക്കുകയായിരുന്നോ അതോ മാത്യൂ മറ്റം മലയാളിയെ വായിക്കുകയായിരുന്നോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ കൃത്യമായ ഉത്തരം പറയാനാകില്ല. അത്രമേൽ ജനപ്രിയമായിരുന്നു ആ വായനക്കാലം. ഒരു വായനക്കാരൻ മാത്യൂ മറ്റത്തെ ഓർക്കുന്നു.

മലയാളിയെ വായിച്ച മാത്യൂ മറ്റം; ഒരു വായനക്കാരന്റെ കുറിപ്പ്

ടി സി രാജേഷ്

ഞാൻ അതീവ ദുഃഖിതനാണ്. മാത്യു മറ്റം എന്നത് എനിക്കു മുന്നിൽ വെറുമൊരു പേരല്ല. എന്ന വായന പഠിപ്പിച്ചത്, വായനയിലേക്കു നയിച്ചത് അദ്ദേഹമായിരുന്നു. എന്നേപ്പോലെ അനേകായിരങ്ങളെ. ഒരു കാലത്ത് മലയാള മനോരമ ആഴ്ചപ്പതിനും മംഗളം വാരികയ്ക്കുമെല്ലാം സർക്കുലേഷൻ പത്തു ലക്ഷം കോപ്പികൾക്കു മുകളിൽ എത്തിച്ചതിൽ മാത്യു മറ്റമെന്ന നാലക്ഷ പേരുകാരനുള്ള പങ്ക് ചെറുതല്ല. പക്ഷേ, ഇപ്പോൾ മനോരമയുടെ സൈറ്റ് തുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ അതിലൊരു നാലുവരി വാർത്ത മാത്രമേയുള്ളു. നാളെ പത്രങ്ങളിലും സ്ഥിതി മറിച്ചാകില്ല.


ഇന്നലെയും അദ്ദേഹത്തെപ്പറ്റി ചില സുഹൃത്തുക്കളോട് സംസാരിച്ചതേയുള്ളു. കോട്ടയത്ത് ഒന്നു പോകണം, ഒരഭിമുഖം തയ്യാറാക്കണം. അഞ്ചുവർഷം മുൻപ് അദ്ദേഹവുമായി ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾ സംസാരിച്ചിരുന്നു. അയ്യപ്പണ്ണൻ മരിച്ചതിന്റെ പിറ്റേന്നായിരുന്നു അത്. ഒരഭിമുഖമായിരുന്നു ലക്ഷ്യം. ജനപ്രിയ നോവൽ സാഹിത്യത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഇടയ്‌ക്കൊരിടത്തുവച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം കറുത്ത കാലമായി മാറിയിരുന്നു. അതേപ്പറ്റി എത്രചോദിച്ചിട്ടും ഒന്നും പറയാൻ അദ്ദേഹം കൂട്ടാക്കിയില്ല. സ്വാഭാവികമായും ഞാൻ ആ അഭിമുഖം അക്ഷരങ്ങളിലാക്കാനുള്ള ശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ചു. അന്ന് ഇന്റർവ്യൂ കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങും മുൻപ് വയറുനിറയെ ചോറും കപ്പയും പോത്ത് ഉലർത്തിയതും കഴിപ്പിച്ചിട്ടാണ് അദ്ദേഹം വിട്ടത്. െ്രെഡവറെ വച്ചോടിക്കുന്ന സ്വന്തം കാറിൽ ഞങ്ങളെ കോട്ടയത്ത് കൊണ്ടുവന്ന് വിട്ടു.

എനിക്കിപ്പോഴും കൃത്യമായി പറയാനാകും. മലയാള നോവൽ സാഹിത്യത്തിൽ ജനപ്രിയമെന്താണ് ഉദാത്തമെന്താണെന്നും തിരിച്ചറിവില്ലാതിരുന്ന ബാല്യത്തിൽ, എട്ടാം വയസ്സിലാണെന്നു തോന്നുന്നു, ഞാൻ 'കരിമ്പ്' വായിക്കുന്നത്. മംഗളത്തിലാണ് അത് ഖണ്ഢശ്ശ വന്നിരുന്നതെന്നു തോന്നുന്നു. അമ്മ വായിച്ചു നെടുവീർപ്പിടുന്നതുകണ്ടാണ് ആ നോവൽ വായിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. പിന്നീടത് സിനിമയായി. രതീഷായിരുന്നു നായകനെന്നു തോന്നുന്നു. പിന്നെ, പത്താംക്ലാസ് പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞ 1991 മെയ് മാസം വരെ വായന മുടങ്ങിയില്ല. മംഗളം, മനോരമ, സഖി, ജനനി, മനോരാജ്യം, കൺമണി, സുനന്ദ... ജനപ്രിയ വാരികകളുടെയും നോവലുകളുടെയും ഉർവ്വരകാലമായിരുന്നു അത്. സ്‌കൂളിൽ കൊണ്ടുപോയി പാഠപുസ്തകത്തിനിടയിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവച്ചും ഈ വാരികകൾ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്, അക്കാലത്ത്. ഇത്തരത്തിൽ വായനയോടുള്ള എന്റെ ആർത്തി മനസ്സിലാക്കിയ എട്ടാംക്ലാസിലെ മലയാള അധ്യാപിക ലതിക ടീച്ചറാണ് ഗൗരവമുള്ള വായനയിലേക്ക് എന്നെ നയിച്ചത്. പക്ഷേ, അതിലേക്കെത്താൻ വീണ്ടും രണ്ടുമൂന്നുവർഷം കൂടി വേണ്ടിവന്നു.

വാരിക വരുന്നതും കാത്തുകാത്തിരുന്ന തിങ്കളാഴ്ചകളും വെള്ളിയാഴ്ചകളും. സ്‌കൂൾ വിട്ടു വരുമ്പോഴേ അത് കയ്യിൽ കിട്ടണം. വീട്ടിലെ വല്യച്ഛനുമായി പലവട്ടം വാരികയ്ക്കുവേണ്ടി വഴക്കിട്ടിരിക്കുന്നു. മഴവില്ല്, ആലിപ്പഴം (പാൽവിൽപനയ്‌ക്കെത്തിയ പതിമൂന്നുകാരിയെ ബലാൽസംഗംചെയ്ത് ഗർഭിണിയാക്കിയ പ്രിൻസ് എന്ന ചിത്രകാരന്റെ കഥയായിരുന്നു അത്) , അഞ്ചു സുന്ദരികൾ (ലേഡീസ് ഹോസ്റ്റലിൽ പാലുമായെത്തിയ കൗമാരക്കാരനെ ബലാൽസംഗം ചെയ്ത അഞ്ചു സുന്ദരികളുടെ കഥ. ചോക്ലേറ്റ് എന്ന സിനിമയിൽ ലേഡീല് ഹോസറ്റൽ കാണുമ്പോൾ അവിടെയൊരു പാൽക്കാരന്റെ വേക്കൻസിയുണ്ടാകുമോ എന്നന്വേഷിക്കുന്ന സലിംരാജിന്റെ കഥാപാത്രം ഈ നോവൽ വായിച്ചിരുന്നുവെന്നുറപ്പാണ്), രാത്രിയിൽ വിശുദ്ധരില്ല, മെഡിക്കൽ കോളജ്, ലാസറിന്റെ മക്കൾ... മാത്യു മറ്റം എന്ന നാലക്ഷര പേരുകാരൻ സമ്മാനിച്ച നോവലുകളിൽ ചിലതുമാത്രമായിരുന്നു അത്. സുധാകർ മംഗളോദയം, കമലാ ഗോവിന്ദ്, ജോയ്‌സി, ഇഗ്‌നേഷ്യസ് കലയന്താനി, ഗിരിജാ ശങ്കർ, ബാറ്റൺ ബോസ്, ഏറ്റുമാനൂർ ശിവകുമാർ, കോട്ടയം പുഷ്പനാഥ്... ആ പേരുകൾക്കിടയിലെല്ലാം മാത്യു മറ്റം എന്ന പേരിനുള്ള ഇടം ഒന്നു വേറേയായിരുന്നു. ഒരു നോവൽ തീരുമ്പോൾതന്നെയാണ് അതേ നോവലിസ്റ്റിന്റെ മറ്റൊരു നോവൽ തുടങ്ങുക. ഒരേസമയം, പല വാരികകളിൽ ഈ പ്രതിഭാസം ഉണ്ടാകും.

ഇടക്കാലത്ത് മാത്യു മറ്റ മനോരമയുമായി തെറ്റി. അങ്ങിനെയാണ് മാത്യു മറ്റത്തെ നേരിടാൻ ജോസി വാഗമറ്റം എന്ന പേര് ഉണ്ടാകുന്നത്. ജോയ്‌സി ആയിരുന്നു ആ പേരിനു പിന്നിൽ. പേരിലൊരു മറ്റം ഉണ്ടാകണമെന്നേ അവർക്കു നിർബന്ധമുണ്ടായിരുന്നുള്ളു. അത് ഹിറ്റായി. മാത്യു മറ്റം പതിയെ ചിത്രത്തിൽ നിന്നു പുറത്തായി. ഒരേ കഥ. പേരും സാഹചര്യങ്ങളും മാത്രം മാറും. മാത്യു മറ്റത്തെ ജമനപ്രിയ കഥാസാഹിത്യത്തിൽ നിന്നു പതിയെ നിഷ്‌കാസനം ചെയ്തത് അതായിരിക്കണം. കൈവിഷം എന്ന നോവലായിരുന്നു അവസാനം വന്നതെന്നു തോന്നുന്നു.

നീണ്ടൊരിടവേളയ്ക്കുശേഷം മനോരമ ആഴ്ചപ്പതിപ്പിൽ 'കിഴക്കൻ കാറ്റ്' എന്ന നോവലെഴുതി മാത്യു മറ്റും തിരിച്ചുവന്നെങ്കിലും ക്ലിക്കായില്ല. ആ സമയത്ത് കട്ടപ്പന മനോരമയുടെ പഴയ ബ്യൂറോ മുറിയിലേക്ക് ഒരു ദിവസം മാത്യു മറ്റം കയറിവന്നു. നിറഞ്ഞ ചിരിയുമായി വന്ന ആ കുറിയ മനുഷ്യനെ ഞങ്ങളാരും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. അറിയുമോ എന്നു ചോദിച്ചു. ഇല്ലെന്നു മറുപടി പറഞ്ഞപ്പോൾ കുറേനേരം ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പിന്നെ പറഞ്ഞു, 'ഞാൻ മാത്യു മറ്റ'മാണ്. കയറിവന്നത് എം.ടിയോ സക്കറിയയോ ടി. പദ്മനാഭനോ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞേനെ. പക്ഷേ, എന്നെ വായനയിലേക്കു നയിച്ച ആ മനുഷ്യനെ മാത്രം തിരിച്ചറിയാൻ എനിക്കു സാധിക്കാതെപോയത് വല്ലൊത്തൊരു വൈരുദ്ധ്യമായിരുന്നു.

മാത്യു മറ്റം രചിച്ച നോവലുകളുടെ എണ്ണം ആയിരക്കണക്കിനു വന്നേക്കാം. പക്ഷേ, കാലത്തെ അതിജീവിച്ചും വായിക്കപ്പെടാൻ അതിലൊന്നിനുപോലും വിധിയുണ്ടാകാതെപോയി. അടൂർ ഭാസിയുടെ സഹോദരൻ പത്മൻ സാർ മനോരമ ആഴ്ചപ്പതിപ്പിന്റെ പത്രാധിപരായിരുന്ന കാലമായിരുന്നു മാത്യു മറ്റത്തിന്റെ നല്ലകാലം. പ്രതിഫലം കൂടാതെ ടി.വിയും ഫ്രിഡ്ജും ഉൾപ്പെടെ വീട്ടിലേക്കാവശ്യമായ എന്തുസാധനവും പറയുന്ന സമയത്ത് എത്തിച്ചുകൊടുക്കാൻ മംഗളവും മനോരമയും അക്കാലത്ത് മൽസരിച്ചിരുന്നുവെന്ന് മാത്യു മറ്റം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പിന്നീട് അതൊക്കെ ഒന്നൊന്നായി ഇല്ലാതായി. ഭക്തിമാർഗത്തിലേക്കു തിരിഞ്ഞ മാത്യുമറ്റം ആ വഴിയിലെഴുതിയ നോവലുകൾ പുസ്തകമാക്കി കൊണ്ടുനടന്നു വിറ്റ് ഉപജീവനം കഴിച്ച കാലവുമുണ്ടായി അവസാനം. അതിലൊരു പുസ്തകം മാത്യു മറ്റം എനിക്കു തന്നിരുന്നത് ഇപ്പോഴും പുസ്തകഷെൽഫിലുണ്ട് 'മഹാപാപി'.

കേരളം സമ്പൂർണ സാക്ഷരതയിലേക്ക് പിച്ചവച്ച കാലത്ത് ഈ വാരികകളും മാത്യുമറ്റത്തിന്റെ നോവലുകളും ചെലുത്തിയ സ്വാധീനം ചെറുതാണെന്നു ഞാൻ കരുതുന്നില്ല. ഒരു സാമൂഹ്യവിപ്ലവത്തിന് പരോക്ഷമായി പങ്കാളിത്തം വഹിക്കാൻ സാധിച്ച നോവലിസ്റ്റായിരുന്നു മാത്യു മറ്റം. പക്ഷേ, അതൊന്നും അംഗീകരിക്കപ്പെടാതെ ഔദ്യോഗിക ബഹുമതികൾ യാതൊന്നുമില്ലാതെ മാത്യുമറ്റവും കാലയവനികയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് മറയുകയാണ്.

വിട, പ്രിയപ്പെട്ട എഴുത്തുകാരാ....

Story by
Read More >>